ثمین بهترین هدیه آسمانی

موبایل بابایی سوخت!!!!!!!!   از برکات کنجکاوی های معرکه سرکار علیه(!)، به منظور بررسی طعم و کیفیت مزه گوشی نوکیا؛‌ گوشی آقای پدر مقاومت نکرده و پس از عجز و التماس به علت خورده نشدن توسط جنابعالی، شنوایی خود را به کل از دست داد و  به جمع فداییان راه شما پیوست! ... حالا ما نمی دونیم با یه خانوم کوچولوی شیطون ناناز کنجکاو چکار کنیم و با چه زبانی بفهمونیم که "بابا! همه چیز خوردنی نیست!!!!!!!!"   پی نوشت١- تجربه ثابت کرده در این زمینه باید صبر ایوب داشت و اصلا به روی خود نیاورد که چه خوردنی است و چه چیزی خوردنی نیست؛ چون نه تنها هیچ زبانی کارساز نخواهــــــــد بود، بلکه اشتیاق به جویدن را در...

بدون شرح!!!! دقیقا ده ماه و ده روز و ده ساعت و ده دقیقه و ده ثانیه، از کنار تو بودن میگذره ؛ خوشگل مامان! این هم از نمای نزدیکتر! قربونت برم الهییییییییییییییییییی ...

هفت سال پیش در چنین روزی (٢١/٢/٩٢): پیمانی بین زن و مردی زمینی بسته شد تا آنها را آسمانی کند. سوگندی پاک از پیروان نسل اهورا بر دامان بهشت خاکی، تا در کنارهم ، پرواز در آسمان زندگی را تجربه کنند و صعود را جشن بگیرند.   چه زود می گذرد، فقط به اندازه همین گفتن هفت سال!! کمتر از هفت ثانیه.... هرچند دقیق تر که نگاه کنی ثانیه ثانیه خاطره و یادبود داری برای مرور کردن و  لذت بردن... و گاهی هم بغض کردن!   لحظه لحظه به یاد هم بودن، با هم خندیدن، در آغوش هم اشک ریختن، پا به پای هم درس خواندن، در کنار هم ماندن: پشت درهای اتاق عمل ، در تنهایی شب های بیمارستان، دلتنگی های خوابگاهی ام، بیخوابی شبهای امتحان،  اضافه کار ایس...

 ثمین جونم نمیدونم چرا هر قدر که من  به کلاه گذاشتن و گل سر زدن به موهای تو علاقه دارم، تو از آن بیزاری. نشد پنج دقیقه کلاه یا گیره یا گل سر رو سرت باشه؛ آرزو به دل می مونم مامان هااااااا!!!!!!      اینجا هم نشستی کنار سبد توپ هات که بابایی برات خریده تا باهاش استخر توپ بسازه و تو کیف کنی، ولی دریغ از توجه به توپ های بیچاره!(فقط ده دقیقه اول ذوق کردی و هی این یکی رو بر میداشتی، اون یکی رو میذاشتی و ...  تموم شد!!!) ...

خانوم کوچولو من و بابایی این هفته کلی خرید برای جنابعالی داشتیم : سرویس جواهرات، بّن بِن بُن مقدماتی، پیراهن صورتی، کلاه ، بلوز و شلوارک آفتابگردون، عصای تاتی ...

شنبه که رسیدم سرکار، یادم افتاد گواهینامه ام تا دهم اسفند بیشتر تمدید نداره؛ همین که رفتم سر کیفم تا مطمئن بشم آخرین تاریخش چندمه، متوجه شدم کیف پولی نیست. ذهن من حسابی درگیر این موضوع شد که خدایا! یعنی کیفم خونه جا مونده یا دیروز که برای خرید رفتم بیرون از کیفم افتاده ، که حدس میزنم خونه نمونده باشه ، دلم حسابی شور میزنه......وای!!   آخه به جز 50تا60هزار تومن پول نقد، گواهینامه و کارتهای بانکی حسابهای ملی، ملت، رفاه و پارسیانم توش بود. آخر ساله حسابها هم تازه پر شده بودند!!!!!!!   بله، متاسفانه اونو گم کرده بودم و تاامروز(دوشنبه) هم هیچ خبری از اون نشده-مدارکم رو تو صندوق پستی ننداختن- به هر حال..........   &nbs...

دخترگلم دیشب اندر هیاهوی کوچه که صدای موتورسیکلتی پیچید و به روزنه های منزل پدرجون نفوذ کرد و گوش ترا نواخت، چنان مکثی کردی و به بیرون نظر افکندی که نگو و نپرس. منِ بی خبر از همه جا هم پرسیدن کردم که "چیه مامان جون؟" – به خیال گفتن آمممم- و بسی با خرسندی و مسرنت و شگفت، فرمودی:"بابا"     ومن کف نمودم بسیار و پیامکی به پدری فرستادم که کجاییییییییییییی؟ که دخترکم- روحی فداه- نبودت را درک بنموده و از اولین عنایات پدردوستانه را مشمولت نموده. (و خلف خودستایی نباشد اکنون که تاملی کردم، کمی حسادت قلقلکم می دهد!)         در ادامه 1: قربون عِرق پدردوستانه دختر کوچولوم برم.فدات بشم مامانی که اینقدر...