ثمین بهترین هدیه آسمانی

-          توی مطب ِ دندانپزشکی، خانم دکتر توضیح داد که بعد از خوردن ِ شیر باید دندان های ثمین را با پنبه ی خیس پاک کنم. شب که پنبه خیس کردم و برای ثمین توضیح دادم، پنبه را از من گرفت و بعد از دو میک شیر، کمی آنرا به دندان هایش می مالید و در واقع آبش را می مکید! دوباره شیر، دوباره پنبه! چند باری این کار رو کرد تا اینکه گفتم "مامان جون بعد از اینکه پنبه کشیدی که نباید دیگه شیر بخوری!!!" مکثی کرد، پنبه را انداخت و محکم چسبید به شیر خوردن!!   -          سرِ سفره، موقعِ آب خوردن آب پرید تویِ گلوی ثمین، من توی ِ آشپزخانه بودم ؛ داشت سعی می کرد ب...

دختر گلم! این روزها عجیب شیطون شدی و یک جا آرام و قرار نداری، همیشه در حال ِ کشفِ چیزهای تازه و امتحان کردنِ ما هستی. استقلال طلبی ات همچنان حرفِ اول را می زنه  و  پا فشاری ات بر روی حرفِ خودت، مثال زدنیه!! مثلا موقعی که می خواهم لباست را عوض کنم خودت لباس انتخاب می کنی و با اصرار و گفتن ِ" اینو...اینو" و البته گرفتن پستِ حق به جانب و مستبدانه، حرف ِ خودت را به کرسی می نشانی. اخیرا در این مواقع، خیلی زود عصبانی می شی و چشم هایت را گرد می کنی و سرت را کج می گیری و با تاکید، حرفِ خودت را تکرار می کنی !!! و من در تعجبم که این رفتار ها را از کجا یاد گرفتی!!! و بابایی نگران، که نکنه مستبد و خودخواه  بشوی!!! در هر حال ، حت...

ثمین جان! امسال دومین سالی بود که نوروز را در کنار هم تجربه کردیم ، البته خیلی پویا تر از سال گذشته! چون علاوه بر کمک هایت در خانه تکانی، در چیدمان سفره هفت سین و رنگ کردن تخم مرغها هم کمک حالم بودی. (شما بخوانید: تست کردن محتویات سفره هفت سین از سیر گرفته تا سرکه ! و شکستن تخم مرغهای رنگی از  روی کنجکاوی!). این بود که طول عمر سفره ی ما که سالهای پیش چند روزی دوام می آورد فقط تا دو ساعت بعد از تحویل سال به درازا کشید. دقیقا به اندازه ی طول عمر ماهی گلی هایی که اولین سال بود به لطفِ حضورت، مهمان ِ  سفره بودند و من هر سال از به بند کشیدنشان درون تُنگ، طفره می رفتم. با دعای حلول سال به استقبال سالی رفتیم که بناست سرشار از شادی و ن...

 قدیم که مدرسه می رفتیم، اولین موضوع انشای همه ی کلاسها بعد از تعطیلات نوروز می شد :" تعطیلات خود را چگونه گذراندید؟" به رسم مرسوم همان سال ها، این پست تقدیم می شود: ساعت تحویل ِ سال هشت و نیم ِ شب بود و به نظر من این اولین حسنِ امسال بود. بعد از سال تحویل و تناول سبزی پلو با ماهی شکم پری که از غذاهای مورد علاقه ی توست، تا نیمه های شب اصرار داشتی که برایت دست بزنیم و تو هم برقصی و البته با تمام وجود مایه می گذاشتی! فردای آن روز بعد از عید دیدنیِ خانه پدر جون و مادر جون، رفتیم خانه مامان جون و تا شب آنجا بودیم و روز ِ دوم هم خانه ی مادر جون. و بساط عیدی دادن و عیدی گرفتن فراهم بود. جالب این بود که تو پول هایی که بهت داده می شد نمی ...

این روزها...، که نه ! مدتهاست به رسم مرسوم ِ دید و بازدید، که هفته ای دو بار مهمان ِ خانه ای می شویم در نزدیکی؛کوله بار ِ ثمین پر می شود از جیغ و چنگ و خشم!!!! مات می ماند و سر در گم! در بازیِ شیرینِ چنگ انداختن و نواختنِ جیغ های گوشخراش و شادی ِ اطرافیان! که این بازی را مهیج ساخته و "نه مادر"، و "نه باباییِ" ما که دو تنه حریف ِ خاندان نخواهیم شد. کار به توضیح ِ غیرِ مستقیمِ اصول ِ روانشناسی و تربیتی هم میرسد و عاجزانه تمنایِ عکس العملِ خاص نشان ندادن(!)، ولی دریغ....!!! که نرود میخ ِ آهنی در سنگ! و البته پند آموزی قریب الوقوعِ آنچه نباید از سوی ِ ثمین! به راحتی با شنیدنِ"وای!!! نزنی منو!!!!"، "صورتم رو چنگ نزنی- با خنده و شوخی!- !!!" ...

قبل ترها بهمن ماه که از راه می رسید طومارِ کارهای صف کشیده برای سالِ نو بدستم رقم می خورد و هر روز قدمی به تمیزی خانه نزدیک می شدم تا اول اسفند، دغدغه ام خانه تکانی نشود و دل مشغولی هایم خلاصه شوند در انداختن سبزه ی عید و چیدن سفره هفت سین و شاید شامِ ویژه ی شبِ عید و چند روزی تعصیلیِ نوروز! امروز، اولِ بهمن ماه است. لیستِ کارهای ریز و درشت را نوشته ام(به تفصیل!) و غوطه ورم !!!! در فکرِ قطره آهنی که ماه هاست خورده نشده! دندانهایی که سر نزده، خیلی زود دل به سیاهی سپرده اند! وزنی که ماههاست منحنی ِ رشد را مستقیم و نزولی طی می کند! شیرنوشی های شبانه ای که از شیر  گرفتن را ناممکن می سازد و ....... بی خیالِ لکه هایِ فرش که از قلمِ لکه ...