دغدغه های مادر ده ماهه

همه کسانی که مرا می شناسند، به خوبی می دانند که من چه اهمیتی به پختن انواع غذا در خانه می دهم و البته تا قبل از مادر شدنم (ببخشید ، کمی قبل تر: قبل از بارداریم)، تنها دغدغه شبهایی که تا دیروقت با همسری بیرون بودیم پخت غذا برای روز بعد بود!!!

تا اینکه...

وقتی خانه بابا، رو به پدرجون گفتم، اوههههههه فردا هم ناهار نداریمممممم، خندید و گفت بعداز مدت ها اولین باره که میبینم دغدغه دیگری جز ثمین داری!!!

راست می گفت، یادم نمی آید آخرین بار دقیقا چه وقت و به کسی گفتم که وای، هنوز برای ناهار فردا چیزی درست نکردم!!؟

این روزها ، کاملا ترجیح میدهم فقط به تو فکر کنم، با تو بازی کنم، با تو وقت بگذرانم و در تو خلاصه شوم. هیچ اهمیتی به انفجار همه جانبه خانه، تلمبار شدن ظرف ها در ظرفشویی و یا حتی خوردن نیمرووو یا کنسرو  و یا غذاهای دانشگاه (برای روزهای متوالی)نمی دهم. فقط می خواهم در کنار تو باشم.

و همه زمانی که در کنارتم از با تو بودن لذت ببرم.

از با تو بودن

بچگی کردن

عشق ورزیدن

مادری کردن...

همه دغدغه ام تویی،تو تو تو ....

 و نهایتا  به روز کردن وبلاگ تو!!!

همه جوره چاکرتم. دوستت دارم.