ثمین بهترین هدیه آسمانی

دیگه کم کم داشت یادمون می رفت که زمستون ، یعنی بارون و برف! یادمون می رفت راه رفتن توی برف چه احساس ِ لطیفی داره و چقدر می چسبه! حتی خوردن آش رشته کنار ِ شومینه و دیدن ِ بارش ِ برف از پشت ِ پنجره ی مات شده داشت رویا می شد. حس و حال ِ شال و کلاه گذاشتن برای آدم برفی ، یا گشتن دنبال هویج، برای دماغش فقط خاطره شده بود. و قصه ی ننه سرما که پنبه های لحافش را می تکاند، افسانه ی دست نیافتنی! تاصبح ... که از پشتِ پنجره برف را دیدم و از لذت ِ زمستان های سرد و برفی به وجد آمدم. زنده شدم، جون گرفتم! از خاطراتِ پرتابِ گلوله برفی و درست کردن ِ آدم برفی و سُر خوردن از برف و حتی غَلت زدن روی برفهای باغ. (آخرین باری که 3 سال پیش حسابی برف بارید با ب...

و من باز هم بیدارم، اگر این روال ادامه یابد شاید از میان دل شب تا امتداد چهل سالگی به پیامبری مبعوث شوم! خیلی دور نیست ولی برای من کمی دیر است، عجله دارم........ باید که زودتر این پیام را بر مردمان بگویم که "عاشقانه زیستن چه عمیق است!!!" چه زیباست!....... و چه سخت است!...... و تو می توانی امیدی به دیگری داشته باشی ، حتی به دخترک کوچکی که آینده بزرگی دارد! اعجاز ِ پیامبری ِ تو !!! و چه زیبا ،که در چنین روزی،  نقشِ مرموز ترین عددِ دوست داشتنیت را در تکراری سه گانه با او جشن می گیری، به یُمن پانصد و پنجاه و پنج روزگیِ معجزه ات. چشم می دوزی به هر آنچه در کنارش به شیرینی آموخته ای و هر آنچه که باید بیاموزی تا روشنی ِ راهش گردد و تب...

گر چه مراقبت از کودک یک سال و نیمه سخت تر از مراقبت از کودک یک ماه و نیمه است، ولی قطعا به همان اندازه شیرین تر و البته بسی بیشتر! آنچه جذابیت ِ ماجرا را بیشتر می کند، رفتارها، حرکات، حرفها و یا حتی خوابِ کودک است که در این سیر ِ تکاملی ِ نا محسوس ، هر روز جلوه ای دیگر به خودش می گیرد و من چقدر خوشبختم که داشتن ِ دخترکِ نازی چون تو را هر روز تجربه می کنم. این روزها: -        عقب عقب راه میری و از من دور می شوی، بعد شروع به دویدن به سمتم می کنی و تو آغوشم می پری و من ذوق می کنم. -        دیگه برای رفتن به آشپزخانه نمی شینی و پله آنرا ایستاده بالا و پایین میری . -&...

 به یقین خدا نیز برق چشمان تو را دید و به یمنش، خویش را تبارک گفت؛ تبسم زیبایت را نظاره کرد و بهار را نقش کشید؛  طراوت ِ احساست را نظاره کرد و عشق را رقم زد  و زندگی را قلم. آنگاه  مادری را آفرید تا کسی باشد که تو را از او وام بگیرد و به نهایت ِ او دوست بدارد، بی چون و چرا ! و اینک که سالی گذشت ، در نیمه راهِ سالی  دیگر، که تو را به امانت گرفته ام،  نفس نفس لبخنده های بی بدیلت را مرور می کنم . پرده پرده خاطرات ِ نابت را به تصویر می کشم . برگ برگ یادگارِ با تو بودن را ورق می زنم ...  تا همه آنچه به یُمن ِ قدومت ارزانی ام شده را ثانیه به ثانیه ، از بَر کنم و باز همچون همیشه های مادرانه فریاد ِ شوق برآورم که...

یکسال گذشت امروز سالگرد دفن شهدای گمنام در دانشگاه است و یاد آور اولین روزی که بعد از شش ماه با تو بودن ، ناچار به سر ِ کار برگشتم! برای یک لحظه تمام خاطراتِ آن روزهایم زنده شد. تردید و دو دلیِ ادامه دادن یا بریدن، تنظیم ِ ساعات ِ شیر دهی و شمردن دفعات ِ آن ، فکر ِ اینکه تو چطور بدون ِ من آن هم برای هشت ساعت سپری خواهی کرد. تقریبا آن روزها، همه لحظاتم به بغض و اندوه می گذشت، حتی کابوس ِ جدایی از تو مرا آزار می داد و واقعا چقدر سخت بود! بعد از نه ماه در بطن داشتنت،شش ماه لحظه به لحظه با تو بودم و با حضور ِ تو نفس می کشیدم و آنقدر به تو وابسته بودم که فکر ِ تنها گذاشتنت هم عذابم می داد. در چنین روزی به دانشگاه اومدم و با رییسمان دربا...

داشتن یک دختر 18 ماهه ی سرشار از انرژی و شاد، نعمتی است که فقط مادران آنها می دانند. خصوصا وقتی کوچولوی ِ عزیزشان چند روزی کسل باشد، خروسک گرفته باشد و همزمان دندانهای نیش بالایش جوانه بزند و دندانهای نیش پایینش بخواهد سرک بکشد و .... به هر حال این نیز بگذرد. و خدا را شکر که دوره نقاهت سخت سه روزه این بیماری جدیدالکشف با علائم خروسک و سیاه سرفه  هم سپری شد و الان به جز سرفه و آبریزشی که قراراست دو سه هفته ای میزبانش باشیم ، مشکل حاد ِ دیگری نداریم. داخل پرانتز عرض کنم : مشکلی به جز فکر واکسن ِ مخوف ِ 18 ماهگی!!!!!! مراقبت های وقت و بی وقت امتحانات ترم ِ مهر!!!!!!!! دغدغه ی یک روزه ی خرید و فروش ِ منزل!!!! و ... (فعلا به گمانم کفای...

29/9/92 و ما پیشاپیش در 29/9/92 به استقبال یلدایی رفتیم که یادگار نیاکانمان است ، در حالیکه تنها 9 روز دیگر تا 2*9 ماهگی تو باقی مانده !!!   بازی قشنگی که مدیون دقایق پایانی پاییزیم و البته در کنار هم، سرگرم تر از آنکه حتی جوجه های نشمرده را بشمریم. شهر... ، دور از هیاهوی همیشگی در همهمه ای شاد غوطه ور بود ؛ به شادمانی آخرین چهارشنبه ی اسفند و یا راس ساعتِ تحویل سال! بوی تازگی و طراوت می پیچید و در سرمای شب، نفس نفس می زد. این بار به شیرینی بارش برف نه ، ولی  همچنان به سردی آن!!! چله نشستیم یلدایی را که بلندایش تنها دقیقه ای به درازا می کشید ولی به حرمت همان، گرد هم آمدیم؛ دل به حافظ سپردیم و تا نیمه های شب خواب را پشت د...

تو را که می بینم انگار خودم را در سایز کوچکتر مرور می کنم، با همان جسارت ها و استقلال طلبی ها!! با تلاشی که حتما باید به ثمر برسد و دلسردت نمی کند! با تیزبینی ای که مو لایِ درزش نمی رود! و اراده ی قوی، خیلی خیلی قوی! و طبعِ احساسی ِ حساسی که قطعا شاعرانه است!! و حیف ....!!!  با عادت های غذایی متاسفانه نامطلوب و ناصحیح! با حس بویایی ِ توانمند و چشایی ِ باور نکردنی! (که طعم تخم مرغ را حتی در لابلایِ کیک هم تشخیص می دهد! ) با عادات ِ خواب ِ عجیب (که موجب می شود حتی در اوج ِ خواب، در شرایط ِ دیگری به خواب نرود!)  با غرور ِ نداشته ای که شاید نگاهِ اولت به دیگران تفهیم می کند ولی واقعا هیچ وقت نداشته ای! و اخیرا قیافه ی خاصی که همه ب...

همان یک دقیقه کافی است تا روزی را از بقیه روزها متمایز کند! تا یکسال دنبال فرصت باشیم تا شبی دورِ هم جمع شویم،-  و البته امسال روزی هم پیش تر، که جمعه است!-  کرسی ای بچینیم و آجیلی بخوریم! کشمش های مامان ساز را به نیش بکشیم و خرمالو های رسیده را مزمزه کنیم و حرف بزنیم و حرف بزنیم ... از یک هفته قبل برنامه ریزی کنیم تا فقط همین یک دقیقه ، یک ثانیه بیشتر کنار ِ هم باشیم. و نهایتا تصمیم بگیریم به بهانه همان یک دقیقه، جمعه را با اهالی خانه خودمان بگذرانیم و شب یلدا را با خانواده شوهرمان! تا همه راضی به استقبال زمستان بروند. (حداقل سی امین روز از سومین فصل سال را !) یلدا  دارد از راه می رسد، حتی اگر برفی نباریده باشد و جای آد...

چه قشنگ تعریف می کنی، هر اتفاقی که افتاده را با لحنِ خودت و مشتاقانه منتظر بله  ها و تاییدهای منی! چقدر خوب در کارهای خانه همکاری می کنی و خصوصا چیدمان سفره و برچیدن ِ آن!(حتی جمعه خانه ی مادرجون) چه مهربان من یا بابایی را بغل می کنی و می بوسی و به وجد می آوری! (و اگر دورتر باشی، بوسه می فرستی!) چه سخاوتمندانه آنچه را که می خوری به دهانمان می گذاری و با بَه بَه گفتن تشویق به خوردنمان می کنی و در پایان برایمان دست می زنی! چه علاقمند به تحسین با هر بار شنیدنِ "آفرین" خودت را تشویق می کنی! چه زیبا قرآن می خوانی و نماز !!  چه خوب مسواک می زنی و چه خوب تر کوچکترین کارهایم را تقلید می کنی!(حتی اگر گذاشتن خط کش به دیوار باشد ، برای سن...